در ممفیس تنسی، در طول یک شب، هتل آرکید که توسط یک متصدی شب عجیب‌وغریب و یک پادو بی‌دست‌وپا اداره می‌شود، میزبان یک زوج جوان ژاپنی است که در جستجوی ریشه‌های موسیقی راک سفر می‌کنند؛ یک زن ایتالیایی عزادار که به یک دختر شیاد در حال فرار برخورد می‌کند؛ و یک سه‌گانه کمدی از دزدان تصادفی که به دنبال مکانی برای پنهان شدن هستند.

یک مرد تاجر پس از از دست دادن شغل خود و پی بردن به اینکه در این دنیا تنهاست، تصمیم می‌گیرد داوطلبانه به زندگی خود پایان دهد. او که جرئت این کار را ندارد، یک قاتل قراردادی را برای انجام این کار استخدام می‌کند. سپس در حالی که منتظر مرگ خود است، با زنی ملاقات می‌کند و بلافاصله عاشق او می‌شود.

جو استرومر به عنوان رهبر گروه «د کلش» از سال ۱۹۷۷ به بعد، زندگی مردم را برای همیشه تغییر داد. چهار سال پس از مرگ او، تأثیرش در سراسر جهان بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود. در مستند «آینده نوشته نشده است» ساخته جولین تمپل، کارگردان بریتانیایی، جو استرومر نه فقط به عنوان یک اسطوره یا موسیقی‌دان، بلکه به عنوان یک پیام‌رسان واقعی در عصر ما معرفی می‌شود. فیلم جولین تمپل با تکیه بر تاریخچه مشترک موسیقی پانک و دوستی نزدیکی که در سال‌های پایانی زندگی جو شکل گرفت، بزرگداشتی است برای جو استرومر؛ پیش، در حین و پس از دوران فعالیتش در گروه د کلش.

ویلیام واکر و سپاه مزدورانش در اواسط قرن نوزدهم وارد نیکاراگوئه می‌شوند تا از طریق یک کودتا، دولت جدیدی را مستقر کنند.

یک باند سارق بانک با چمدانی پر از پول برای پنهان شدن به بیابان می‌روند. آن‌ها پس از دفن کردن غنائم، راه خود را به شهری سورئال پر از گاوچران‌هایی پیدا می‌کنند که مقدار زیادی قهوه می‌نوشند.

مستندی که به روایت فراز و نشیب جنبش پانک می‌پردازد و شامل تصاویر مصاحبه‌های کمیاب با سید ویشس و نانسی اسپانجن، و همچنین ویدیوهایی از کنسرت‌ها و اخبار است.

«پسر بی‌ادب» اثری نیمه‌مستند، بخشی مطالعه شخصیت و بخشی مستند راک است که گروه پانک بریتانیایی «د کلش» در آن حضور دارد. فیلم‌نامه شامل داستان یک طرفدار خیالی است که در کنار رویدادهای واقعی آن دوران، از جمله تظاهرات سیاسی و کنسرت‌های گروه د کلش قرار گرفته است.